patapos na
ang kalbaryong
ilan daan taon mo nang
tinatahak.
patapos na.
hindi mo ba nakikita?
hayan lang, abot tanaw na.
kaya huwag kang bumigay
pagkat sadyang ganyan lamang
ang buhay.
sabi nga ng ilang masnauna,
ang buhay ay kakambal na
ng walang hanggang pagsubok,
pagdurusa, ng pagkukumahog at
paghahabol sa mga mumunting
sandali ng hayahay, pahinga
ng payapang paghimbing.
kaya’t huwag mawalan
ng pag-asa. hindi ka nag-iisa.
marahil, ito ang dahilan
kung bakit naimbento
ang takbuhan ng mga alagang daga.
gustong makita ng tao
kung paano siyang gumagalaw
sa araw-araw.
umiikot ang munting gulong na bakal
sa bawat mabilis na hakbang ng daga
sa malamig nitong tapakan.
sa ilang pag-ikot, makukuha nito
ang tempo at pabilis nang pabilis
siyang hahakbang, pabilis nang pabilis
hangga’t sa tuluyan nang tumakbo.
masayang panoorin, hindi ba?
masaya. masayang pagmasdan
ang walang bilang na mga hakbang
ng hinihingal nang daga, ng alaga;
siyang napiling nilalang.
walang bilang ang mabilisang paghakbang
sa mga bakal na baitang
pagkat sadyang lupa’t lupa lamang
ang lalapatan–
ang saya.
sige, takbo. sige, habol!
ayan na, malapit na
sa harapan mo ang walang
sintamis na kasaganahan.
abot kamay na ang walang katapusang
kesong maski maghapon mong lantakan.
ilang daang taon na lang, kaya
takbo!
hanggang sa kalawangin na ng pawis mo
ang mga bakal na tapakan
hala!
tunawin ang barikada;
ang malamig na gulong na bakal.
0 Mga Tugon to “gulong na bakal”